Ζούμε περισσότερο, όταν βοηθάμε τους συνανθρώπους μας

Οι άνθρωποι οι οποίοι νοιάζονται για άλλους ανθρώπους, ζουν περισσότερο, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από τα Πανεπιστήμια Edith Cowan University, University of Basel, University of Western Australia, Humboldt University of Berlin και το Ινστιτούτο Max Planck for Human Development στο Βερολίνο.

Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό “Evolution and Human Behavior”, και σύμφωνα με αυτά, οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που υποστηρίζουν και φροντίζουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, ζουν περισσότεροι συγκριτικά με τους παππούδες και τις γιαγιάδες που δεν το κάνουν.

Loading...
 

Η ερευνητική ομάδα προχώρησε σε μία ανάλυση δεδομένων, άνω των 500 ατόμων, ηλικίας 70 έως 103 χρονών, αντλώντας στοιχεία από την μελέτη Belrin Aging Study, η οποία είχε συλλέξει πληροφορίας από το 1990 έως το 2009.

Μελέτη: ζούμε περισσότερο, όταν βοηθάμε τους συνανθρώπους μας

Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε πως η συναισθηματική υποστήριξη έχει θετική επίδραση στους ηλικιωμένους και φαίνεται να παίζει ρόλο στη θνησιμότητα. Οι μισοί από τους παππούδες και τις γιαγιάδες που φρόντιζαν τα εγγόνια τους, δέκα χρόνια μετά την πρώτη συνέντευξη της μελέτης συνέχιζαν να ζουν, συγκριτικά με εκείνους που δεν το έκαναν.

Μεταξύ των ευρημάτων, διαπιστώθηκε πως οι παππούδες και οι γιαγιάδες που δεν είχαν εγγόνια αλλά στήριζαν τα παιδιά τους περιστασιακά, όπως στις δουλειές του σπιτιού, ζούσαν περισσότερο από τους παππούδες και τις γιαγιάδες που δεν το έκαναν. Αντιθέτως οι μισοί από τους ηλικιωμένους που δεν βοηθούσαν τα παιδιά τους πέθαναν μέσα σε πέντε χρόνια από την πρώτη συνέντευξη.

Ακόμα και οι άτεκνοι ηλικιωμένοι οι οποίοι παρείχαν ή λάμβαναν βοήθεια, ένιωθαν την θετική επίδραση της βοήθειας. Τα στοιχεία έδειξαν πως οι μισοί από τους άτεκνους ηλικιωμένους που έδιναν ή λάμβαναν βοήθεια έζησαν για ακόμη 7 χρόνια, ενώ οι άτεκνοι ηλικιωμένοι οι οποίοι δεν επωφελούνταν από την συναισθηματική υποστήριξη έζησαν για 4 χρόνια ακόμα.

Μελέτη: ζούμε περισσότερο, όταν βοηθάμε τους συνανθρώπους μας

Όπως σημειώνεται στο δελτίο τύπου του Πανεπιστημίου, οι ερευνητές λένε πως η η επίδραση της φροντίδας είναι θετική για τους ανθρώπους που παρέχουν βοήθεια και φαίνεται να συνδέεται με τη θνησιμότητα. Ωστόσο, υπογραμμίζουν πως η πολύ έντονη εμπλοκή προκαλεί άγχος. Ο Ralph Hertwig, ένας εκ των ερευνητών εξηγεί: “Ένα μέτριο επίπεδο συμμετοχής στη φροντίδα φαίνεται να έχει θετικές επιπτώσεις στην υγεία. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η έντονη εμπλοκή προκαλεί άγχος, το οποίο έχει αρνητικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία”.

H Sonia Hilbrand ψυχολόγος από το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας και μία εκ των ερευνητών λέει πως “η φροντίδα των γονέων και των παππούδων, έχει αφήσει το αποτύπωμά της στο ανθρώπινο σώμα από την άποψη του νευρικού και ορμονικού συστήματος, το οποίο στη συνέχεια έθεσε τα θεμέλια για την εξέλιξη της συνεργασίας και της αλτρουιστικής συμπεριφοράς προς τους μη συγγενείς”.


     

ΠΗΓΗ: www.pathfinder.gr

loading...
loading...
Loading...