Η εμπιστοσύνη θέλει αγάπη, σεβασμό και θαυμασμό για τον άλλο.

Διαδώστε αυτό το άρθρο:

Εμπιστοσύνη! Το βασικό θεμέλιο για μια υγιή και ισορροπημένη σχέση. Μια λέξη που περικλείει μέσα της αγάπη, σεβασμό και θαυμασμό για τον άλλον. Αλλά και που καταλήγει κάποιες φορές να είναι ένα αίσθημα υπερεκτιμημένης ασφάλειας, που όταν χάνεται, η πτώση της μέσα σου κάνει εκκωφαντικό θόρυβο.

Γιατί αυτό που γκρεμίζεται είναι κάτι παραπάνω από τη σχέση δύο ανθρώπων. Νιώθεις ένα συναισθηματικό χαστούκι που αφήνει πάνω σου σκληρό το αποτύπωμά του. Και κάτι σουβλερό να σου τρυπάει τα σωθικά.

Ένας πόνος αλλιώτικος, βουβός, που κανένα φάρμακο δεν μπορεί να τον γιατρέψει. Θέλεις να τον ξεριζώσεις για να πάψεις να υποφέρεις, αλλά τα γιατρικά της λογικής σου δεν πιάνουν.

Loading...
 

Κι αν πιάσουν, έχουν μια παρενέργεια. Γίνονται εκείνο το χαστούκι που χτυπάει αλύπητα το αυτο-συναίσθημα και την αυτο-εκτίμησή σου. Αναρωτιέσαι πώς μπορεί να υπήρξες τόσο ανόητα αφελής, πώς μπορεί να αφέθηκες τόσο αλόγιστα σε κάτι που αποδείχτηκε επιφανειακά όμορφο.

Κι ενώ μπορεί τελικά ο χρόνος να ξεθωριάσει την ένταση του πόνου και της απογοήτευσης που πάντα ακολουθούν μια τέτοια πτώση, δυστυχώς, μαζί της γεννιούνται η προκατάληψη, η καχυποψία και η ανασφάλεια. Κι αυτά την ακολουθούν για πολύ καιρό και με μεγάλη ένταση. Δεν εμπιστεύεσαι πια καμιά ευλογία, χωρίς να περιμένεις μια κάποια προδοσία κρυμμένη με ασφάλεια από πίσω της.

Το τίμημα όμως της προδοσίας, δεν το πληρώνει μόνο ο προδομένος. Θύμα γίνεται και ο θύτης. Εκείνος θύμα του ίδιου του εαυτού. Γιατί οι άλλοι γίνονται ο καθρέφτης της δικής του συμπεριφοράς. Βλέπεις, όλοι θέτουμε την εμπιστοσύνη ως απαραίτητη συνθήκη συνύπαρξης και δοσίματος. Κι κείνος που καταπατά αυτήν την συνθήκη παρασυρμένος από ένα πάθος, από συναισθηματική ανωριμότητα ή από συνειδητοποιημένη επιλογή, έχει να παλέψει με τα δικά του τα θεριά.

Ξέρει πολύ καλά ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι απόλυτα τους ανθρώπους, γιατί και ο ίδιος έχει καταχραστεί κάποτε την αφελή εμπιστοσύνη κάποιου άλλου.  Ξέρει ότι οι άνθρωποι μπορούν να προδώσουν, ανεξάρτητα από τα κίνητρα ή από το όνομα που θα δώσουν σ’ αυτήν την προδοσία. Όσα άλλοθι κι αν δώσεις στον εαυτό σου, τον άλλον ούτε τον δικαιολογείς ούτε τον συγχωρείς εύκολα.

Όμως, “ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις αν μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον, είναι να τον εμπιστευτείς” , γράφει ο Hemingway κι έχει δίκιο. Η ζωή έχει τα ρίσκα της κι εσύ πρέπει να πάρεις τα δικά σου. Μην τη φοβάσαι την αγάπη.

Γιατί η ζωή είναι γεμάτη από ανατροπές. Κι αν μια τέτοια ανατροπή γκρέμισε τον κόσμο σου, ένα άλλο χέρι θα φέρει την επόμενη. Ένα χέρι που θα κρατήσει σφιχτά το δικό σου και θα σου θυμίσει πόσο όμορφο είναι να σε αγαπάνε, να σε σέβονται και να σε θαυμάζουν γι’ αυτό το «κάτι» που σε ξεχώρισαν.

Της Γεωργίας Ανδριώτου.


 

ΠΗΓΗ: www.anapnoes.gr

loading...
loading...
Loading...